g@yserili_38 (Ziyaretçi)
| |
SEVGI
Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç
yaşındaki
oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle
kamyonunun
kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve
çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu
hemen hastaneye götürmüş.
Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve
çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış.
Çocuk ameliyattan
çıkıp gözlerini açtığın da,bandajlı
ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,
"Babacığım,kamyonuna zarar
verdiğim için çok üzgünüm." demiş ve sonra babasına su soruyu
sormuş:
"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve dönmüş
Ve hayatına sonvermiş...
Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını
İşittiğinizde veya birine sinirlenip ARKADAŞLARINIZIN KALBİNİ KIRACAGINIZI DÜŞÜNDÜGÜNÜZDE bu öyküyü hatırlayın.
Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi
anladığınızda,
önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler
ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle
performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata yapar.
Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan
şeyler insani sonsuza kadar rahatsız eder.
Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun.
Anlayış gösterin ve sevin.
GAYSERILI DEN SECMELER
|